Fietsen naar Australië met tussenstop

Fietsen van Groningen naar Australië. En tussendoor vrijwilligerswerk doen in Nepal. Ze steken daar zes maanden de handen uit de mouwen voor zwerfkinderen. Zie hier de uitdaging voor Steven Groothuismink (25) en Marlous van der Veen (28). Nu zijn ze in Pakistan. Sinds hun vertrek uit Groningen heeft het paar meer dan tienduizend kilometer gefietst.Een voorlopig reisverslag.

Door Steven Groothuismink
Gepubliceerd in het Dagblad van het noorden. 7 januari, 2006

’Na zeven maanden, tienduizend kilometer en negen landen heeft de reis ons al een schat aan herinneringen gebracht. De route leidde ons van de Hollandse klei naar de dorre woestijnen van Iran. We gingen van Italiaanse pastas over op Turkse kebab. Van Europa naar Azië. Elk land bezit voor ons een verhaal. Teveel woorden voor dit moment maar een mooie basis om uit te putten voor de impressies op deze pagina.’

De eerste dagen is meer afscheid nemen dan fietsen. Uitgezwaaid door familie en vrienden rijden we het vertrouwde Groningen uit. Vanaf ons huis in de Rozenstraat, via Kijk in’t Jat en langs de meikermis op de Vismarkt. Alles is stil; de stad ligt snel achter ons. Bij de Witte Molen een laatste blik achterom, het tunneltje onder de A28 door en dan… tot ziens Groningen. Weg, het begin van een reis waar jaren naartoe geleefd is. In het Drentse Oudemolen volgt een verrassing. Collega’s van Marlous staan ons juichend op te wachten. Foto’s maken, joelen en zwaaien tot we de bocht om zijn. Op naar het warme Zuiden. In het Limburgse Meijel willen de kinderen van de basisschool ons succes wensen na het schenken van de opbrengst van hun kerstmarkt aan het Noble House. Vijfhonderd paar handen wuiven ons de grens over naar België… De zomer nadert en dan zijn mediterrane landen als Frankrijk, Italië en Griekenland heel erg mooi. Over slingerweggetjes, langs ingezaaide akkers, tussen weilanden met grazende koeien, springende lammeren en slapende varkens. Heerlijk, wat is het toch lekker om met de fiets te reizen. Onderweg staan mensen langs de kant van de weg alsof we de Tour de France rijden en ze applaudisseren als we op het heetst van de dag een berg beklimmen. Water, fruit, koek, ja zelfs complete maaltijden bieden ze aan. De zon staat hoog aan de hemel en schijnt genadeloos. Dag in dag uit stijgt de temperatuur boven de 35 graden. Dat betekent liters water drinken, flessen zonnebrand uitknijpen en slapen onder de heldere sterrenhemel.

Tot Griekenland loopt alles gesmeerd. Maar dan slaat het ’noodlot’ toe: tijdens een afdaling springt er opeens een bochel in mijn achterwiel. De achterrem blokkeert. Stoppen dus en de schade opnemen. Bij nadere inspectie van het wiel blijkt er een scheur van dertig centimeter in de zijkant van de velg te zitten. Met losgekoppelde achterrem en een wiebelend wiel halen we die dag de camping. Maar geen nood, fietswinkel Cycle Trend in Groningen springt in de bres en stuurt een nieuw achterwiel naar Thessaloniki. Vanaf Griekenland is het ene weggetje niet het andere ofwel nog eens vier lekke banden en een geknapte derailleurkabel. Die pech mag de pret niet drukken. Azië roept, Turkije lonkt, maar bij het binnenrijden grijpt de bureaucratie ons in de kraag. Akkoord, een visum voor dit nog niet EU-land is een must, maar de ambtenaar is met lunchpauze. Wachten dus en na drie controles en twee stempels opent Turkije zijn weidsheid en gastvrijheid. Twee maanden door dit land fietsen geeft een apart gevoel van binnen. Turkije is een mix van invloeden, Turkije is Europa en Azië tegelijk. Kijk niet raar op als je van een Aziatische bazaar met Alladin olielampjes, waterpijpen en specerijen terecht komt in een Europees modehuis. Turken zijn supervriendelijk en willen graag helpen. Tijdens een mooi maar erg zwaar stuk fietsen over een onverharde weg door de bergen komt de Turkse gulheid om de hoek kijken. Als we stoppen voor een slok water daalt er een volbepakte ezel via een paadje naar beneden. Het lastdier is beladen met kilo’s druiven in grote zakken, aan weerskanten van zijn rug. Een oud boertje ziet ons en overhandigt ongevraagd twee kilo druiven voor onderweg. We zijn sprakeloos en weten niet goed hoe we moeten reageren. Zoveel armoede en dan zoveel vrijgevigheid!

En dan is daar Iran. Een land uit de verhalen van duizend-en-een-acht. Maar ook een land met een keiharde achtergrond van oorlog en revolutie. Voor ons is Iran een land vol tegenstrijdigheden. Een land met twee gezichten. Aan de ene kant gastvrijheid, uitnodigingen hier, uitnodigingen daar. Eten bij dorpelingen thuis, slapen in gemeentehuizen. Maar vooral, doen alsof je thuis bent. Wees onze gast. Iran toont zijn vriendelijke kant. Maar Iran is ook achterdochtig. De politie houdt voortdurend een oogje in het zeil en vraagt om de haverklap om onze paspoorten. Over politiek praten is taboe en Marlous fietst met een hoofddoek om zoals voorgeschreven in de grondwet van het land. Na het verlaten van de stad Esfahan gaat het bijna mis. Per ongeluk rijden we langs een kerncentrale. Overal bewaking, soldaten en zelfs luchtafweergeschut. Twee Nederlandse fietsers brengen de hele boel in rep en roer en vormen blijkbaar een bedreiging voor de staatsveiligheid. Maar liefst vijf agenten houden ons staande, ondervragen ons en leggen alles vast op film. Met Kerstmis verblijven we in het twee jaar geleden door een aardbeving getroffen Bam. Alle puinhopen, verwoeste gebouwen en de overvolle begraafplaats laten een diepe indruk achter. Het einde van de reis is nog lang niet in zicht. Nu fietsen in Pakistan en hierna door via India naar onze eerste echte pitstop, Nepal. Nieuwe landen, nieuwe avonturen wachten.

De reis van Steven Groothuismink en Marlous van der Veen is te volgen via hun site: www.wereldtrappers.nl

Reacties op: Fietsen naar Australië met tussenstop

•  1 maand geleden
    toBbXpOBpvUiKaZy 22kt5D , url *** tbkkbrodpitu.com tbkkbrodpitu url , link *** tbdywyorhprb.com tbdywyorhprb link , *** jkuyferojvhc.com
•  3 jaar geleden
    Lilou Ilse Maarten Leuk Steven dat je zelf zulke initiatieven neemt. Weet zeker dat als jullie met even veel geduld en ijver werken aan een bestaan als aan jullie reizen, er iets moois gaat blijft bloeien! Geniet geniet geniet, Groetjes ut De Lier
•  3 jaar geleden
    Jan Mooi verhaal en geweldig wat jullie hebben gedaan!